30 сакавіка 2008 г. Польская газэта “Zycie Warszawy” апублікавала сэрыю фатаздымкаў з акцыі салідарнасьці, якая адбылася ў цэнтры Варшавы 25 сакавіка сёлета. Сотні палякаў, у асноўным моладзь, арганізавалі шэсьце і мітынг у гонар беларускага Дня Волі. На кожным здымку паўтараецца адзін, галоўны матыў – над сьветлымі тварамі лунаюць нашы сьвятыя Бел-Чырвона-Белыя Сьцягі.
Наш камэнтар:Дзякуй палякам за праявы салідарнасьці з барацьбой беларускага народу за волю і незалежнасьць Радзімы. На думку прыходзіць яшчэ адна лагічная выснова. Скончылася нічым шалёная спроба Мілінкевіча і іншых псэўдаапазыцыйных дзеячыкаўзамяніць нацыянальны сьцяг джынсовай парцянкай. Сьмешна нават успомніць, як яшчэ зусім нядаўна на дрэвах і слупах, на сабе самых дзеячыкі навязвалі сінія і блакітныя стужачкі-банцікі ды гукалі “Джынс за свободу!” Штучнае, дурное і варожае. І яны хацелі ўсё гэта насадзіць у Беларусі.
W moich snach wciąż Warszawa Pełna ulic, placów, drzew Rzadko słyszysz tu brawa Częściej to drwiący śmiech Twarze w metrze są obce Bo i po co się znać To kosztuje zbyt drogo Lepiej jechać i spać Wszystko było by inne Gdybyś tu była, ja wiem Nie tak trudne i dziwne Gdybyś tu była, ja wiem Noce są zawsze długie A za dnia ciągły szum Mało kto to zrozumie Dokąd gna zdyszany tłum Wszystko było by inne Gdybyś tu była, ja wiem Nie tak trudne i dziwne Gdybyś tu była, ja wiem...
Jeśli miłość coś znaczy To musi dać znak Kiedyś też to zobaczysz Powiesz mi tak: Zniknie Warszawa Tak jawa, jak sen Życie to nie zabawa Dobrze to wiem
W moich snach wciąż Warszawa I do grosza wciąż grosz Ktoś mi mówi: to Sprawa A ja chcę uciec stąd Wszystko było by inne Gdybyś tu była, ja wiem....
Лично мне по-барабану их акции солидарности. Если бы Польша РЕАЛЬНО хотела помочь что-то изменить этот гоблинский строй, то ей следовало бы активно продавливать безвизовый въезд ЕС. Пусть бы люди свободно ездили, смотрели, сравнивали и в конечном счете выбирали.
А вместо этого, с кучей бабла в кармане, но без разных справок о доходах и броней поехать туда уже довольно проблематично. А мне нравится путешествовать без броней гостиниц, и поселяться там, где понравится. И что теперь?
Версия для печати
